kendimi çok küçük hissediyorum göğe bakarken göğe bakarken ve sırtım dayanmışsa toprağa hele ki bilmiyorsam güneşin doğacağı ve sabahın...

ÇÖKÜŞ:                           Günler geçmişti. Daha geçen gün bu saatlerdi. Pembe, barbieli sağ tek bir terlik sürüklenmişti...

metal gemilerin leğenlerde yüzememediği bir zamanda bir kibritim annemin dudaklarına tutuşturduğu düşürmezdi beni ağızından yüreğinde,...

Yaklaşık bir ay sonra Alin eve geldiğinde şaşkın görünüyordu. Kendi kendine konuşurken bu güçlere sahip daha çok kişinin olduğu haberini...

Bir kediye dönüşüp ev kedisi hayatı yaşamanın kötü bir yanı varsa o da benimle aynı yaşta olan sahibim Alin'e sürekli yalan...

Aslında kesin bir şekilde biliyordum uzaklaşacağımızı, aramıza, binlerce kilometrelerden uzak mesafelerin gireceğini, paralel çizgiler...

Bi’ gün dünyaya kaydı Sirius önce havaya, sonra suya, son olarak da toprağa düştü ama tutunmadı hiçbir yere köklenemedi hava soğuktu,...

04.09.2023,  Pazartesi, 22.46   Yaşamak ne demek? Zamanın akışına şahit olmak demek mi? Öyle olduğunu varsayarsak zaman ne demek?...

“Rüştü ölmüş… Ve ben daha şimdiden insanları yorulmadan sokakları yorulan bu küçük şehirde yalnızlığımı hissetmeye başladım.” Muzaffer...

Hayatımdan nefret ediyordum.   Fakir olmaktan, evin içinde her zaman bağırışmalar ya da kavga olmasından, okul dışında hiçbir şey...

Pembe Pespembe Uzunca sürmüş bir günü Hüsrana boğacak kadar pembe Toz pembe değil, Tatlı değil, pofuduk bir sureti yok Çiğ bir pembe...

Bu şiir-hikâye melezi metin; arka odamda duran ayılı, sarı yastığıma adanmıştır. KIRILMA: Ayağı takıldı yerdeki yastığa Çelmesini taktı...

-elif- yıldızların sesine uyandım kaybolmuş köpeklerin yollarda uluduğu kadim kehanetlerin dillere dokunduğu sezgisel yerleşim birimleri...

İçine girdiğim yalnızlık denizi sanırım önce benim sonumu hazırlayacaktı. Sahip olduğum hayattan memnun olmayışım beni bilmediğim...

Renkler, şekiller, biçimler… İzlenimleri oluşuyor elektrikli zihnimde, henüz adı konmamış hissiyatları algılamama yardımcı oluyor....

dudakların  Bir öpücüğün sıcaklığı gizlidir Kucaklaman sessiz bir ateş Rüyaların ateşine sarılmışım Parmaklarının fısıltısı akıyor Hayal...

Göz kapaklarım artık beklemiyor Kış kalıcıdır vücudumun her yerinde hiçbir yerdesin ama ben  Bütün sokaklarda seni görüyorum Gözlerin...

Gece 3’ten 20’ye akarsa Eskitilmiş ve ıssız heyecanlardan ulaşıp O yakın yabancıların yoluna Tanışmak istemediğin Kayıtlı kararlardan...

Herkes bir kere olsa dahi karşısındakinin düşüncesini okumak ister.   Beni seviyor mu? Benden nefret mi ediyor? Şu anda ne düşünüyor?...

kendimi sözcüklerin kendimi hayal ediyorum üstünde bu tepelerin   duyuyorum kozalakların göğü kaplayan çatırtısını parmaklarımdan sızan portakal kokusunu ve en sevdiğim kadının sıcağını saçlarını ablama sorduğum izinsiz sevdiğim o şiirimtrak soluğunu.   kendimi bu kısacık dizenin kendimi okuyorum içinde bu kadar öznesiz bu kadar evsiz şiirin   dünyada seyredecek duvar mı bitti neden annemin gözleri hep bizimkinde kalır çekilse deniz eğilse ağaçlar utançtan çıplak döşümle bozk