bir çarpık balkon camı da açılmaz olsa olsa yarı cumba öyle mahalleye sarkıtmaz ama biz diyelim ki alaturka sıra bir fedai bulmakta düşse içimiz cız etmeyecek ama gururla duracak rüzgarda o zaman küllüklerin en güzeli diyelim çirkin çay tabağına şimdi üçer adımla gelen zil sesi kapıda nurten teyze bir tabak ezineyle  yardıma muhtaç diyemem ki kendime o halde devletin birer memuru olmalı nurten teyzeler selamsız sabahsız gelen tabağı aynı şekil aldım oyalamamak lazım memurları dün de bir sofra...

kerpiç duvarlar dere yataklarına henüz bu kadar yakın değilken kalem arkalarını dişlerdim kurşunun tadına varana dek memeden sonra kolay olmuyor bir de emzikten kesilmek her şeyden çok firavundan korkardım çünkü benim savurduğum çınarın dalları kör yılanı bile andırmazdı ellerim titrer geçer duvarlarla arana eşelerdim sırtını anlamazken neden bazı sabahlar nemliydi yastığının başı şimdilerde vakitlerimizi paylaşırken iki üç soruda ettiğim kem küm ve yutkunmalarda özlüyorum  karnı sırtına...

köy merkezinde  kara kuru, eski bir kilise yıllardandır eski bir kilise üstelik dimdik karşımda duruyor böyle bir bayram gününde   nice bayramlar görmüştüm aslında gözlerim, kaybetmemişken henüz bereketini fakat hiç iliştiremezdim aklıma, terkedilmiş izmaritleri, cam şişeleri ve tekelerden akan çığlıklar soğutulurken toprakta bunun gibi sert zeminli, halıflexsiz kiliseleri evimin yamacında bile olsa   çocuktum tabii kollarım gibi çelimsizdi dağarcığım unuturdu dallarındaki ölüleri ama iyi...