Bazen beş dakika bazen de binlerce saat Bahar ve yılkıya bırakılmış koşturan at Önümde tüm imkanlarıyla bir edebiyat Ve her şeyiyle zaman ellerime emanet Düzlükleri sonsuzlara uzanan gönlüme Gelirse ölüm her zaman yer verir ölüme Mavi yağmurlar yağıyor masmavi gölüme Sığınacağım bir yer var: gönlümde bir devlet İki büyük kapılı bir han içinde kervan Neydi bu yılkı atlarını aranan yapan Zaman geçip gitmekte ve değişmekte insan Önemli mi yapıyor merhameti cesaret

Kalbimde sızı kalmış, ağaçlar çiçek açmış Ve bahar tüm güzelliğini doğaya saçmış Gömülmüş toprağın altına bütün sevdalar Şimdi geleceksen buyur beklediğim bahar “Seviyorum” demek az kalır da sana karşı Başka hangi sözcük anlatır döktüğüm yaşı, İnan sevgilim öyle bir zaman gelecek ki Anlatacağım bütün hisleri içimdeki Ve zaman duracak, gözlerin bana bakacak Tek bir sözünle de zaman yeniden akacak Bir şeyler söyle sevgilim, açsın çiçeklerim Döktüğü yaşa üzülmesin gözbebeklerim

Şimşekler yağıyordu bütün gece odama Yalnızlık kuşatıyordu bütün benliğimi Soğuk havalarla boğuşmaktan öte ama İstediğim şu bir nefes de hakkım değil mi? Enginlere baktıkça havada uçan kuşun Yerlerde gölgesi bile belli olmuyordu Böyle bir dönemde varlığın veya yokluğun Ve anlamın hiç bir zaman yeri dolmuyordu Vazgeçersen eğer yaşama savaşından Ağlarsın beyaz bulutların karardığı gün Sırtlanırsan bir tabutu musalla taşından Unutma ölüm değişir ya hüzün ya düğün Ve baktıkça göremediğin...