KALK EVLAT, HENÜZ İŞİMİZ BİTMEDİ

Evlat,

Yorgan sıcak biliyorum, hele sırtın ağrırken,

Uyku tatlı biliyorum, hele dün uyumamışken,

Yer rahat biliyorum, yediğin son yumruğun üstüne,

Ama evlat, işimiz henüz bitmedi.

Bedenin aklına itaatsiz,

Aklın bu yüzyılın sahte rahatlığına alışmış.

Peki ama, bedeninin bu yüzyıldan haberi var mı?

Atalarından kolay yaşama şansını bulsan da,

Bedenin kadim düzenini buruşturup çöpe atacak mı?

Şah damarındaki fırtına bir yorgana teslim kalacak mı?

Tabii ki öğrenmen gereken bir konu daha var,

Zihnin kulağına fısıldıyor: "Nasıl olsa yarın var."

Oysa zaman, sen erteledikçe avuçlarında kanayan bir yara.

Şafağın kapısı çalmadan, zihnindeki kandilin yağı kurumasın;

Satırlar ruhuna ilmik ilmik işlenmeyi bekliyor hala.

Kuşun tek sınavı, göklere erişen kanadı mı?

Gözü keskin, pençesi sert, yüreği her rüzgara aşina olmalı,

Ve çok daha fazlası!

Hiçbir patikayı taşlı, tozlu, ilkel diye hor görme,

Yarın bir fırtına çıktığında belki o patika düşer kaderine.

İyi ya da kötü, hiçbir yaptığın yanına kâr kalmaz,

Her şeyin bedeli vakti gelince ödenir elbet.

Hile ise sessizce yükselen bir nehir olmaya devam eder, 

Zirvenin rüzgarını bilmek için önce uçurumun tozunu yutmak gerek.

Gerçekliğin kumaşını eline doladın,

Kendi bahanelerinle eğdin, büktün, yırtmaya çalıştın.

Böyle devam edersen sana da herkese olan olacak:

Gerçek, gerilmiş bir yay gibi tam yüzüne çarpacak.

Haklısın, hayat son derece kaotik,

Haklısın, takvimler ve planlar her zaman yetersiz,

Ama yine de, hala hayattasın.

Dersini almış olmak tek kazancın.

Gerçekliğin kumaşını tutmayı henüz bırakmadın,

Onunla ilgili cevaplar, belki sandığından daha yakın.

Evlat, henüz tam anlamıyla

İnsanın karanlığına bir kibrit çakmadın,

Ya da yükü ağırlaşan bir omza nefes olmadın,

Bu hikaye, yarın hatırlanmaya değer mi?

Tam potansiyeline erişmeden vazgeçmek bir seçenek değil.

İçinde bulunduğun fırtına, yelkencinin gözyaşından bihaber,

O sadece gergin bir bez ve sağlam bir dümen bekler.

İşimiz bitmedi diyorum sana! Ayıl, kalk, ha şöyle!

Ve şimdi bir adım daha: ve sol, ve sağ, ve sol, ve sağ...