GÖRDÜĞÜNDE

Mutluları kıskandığı kadar

Ağlayanları da gördüğünde

Kıskanır mı insan

Sanarken paylaştığını

Arkadaşlarını gördüğünde de ağlar mı insan

Tabii de kaç kere

Belli belirsiz gelenler gördüğünde

Kaç kere pişman olur insan

O günden beri kaç kere kızar kendine

Bu sefer cidden kendine acısından

Gördüğünde sefaletini

Bu sefer nerede

İnsan insanı nerede görür

Karşısında kışın açan

Yaz çiçeğinin güzelliği karşısında mı

Tıpkı kendisi gibi donan yaprakları arasında ya da,

Belki de sadece ağaçların arasında

Onlarca binadan birinde

Neyin içinde

İnsan neyin içinde

Daha farkında olmadı şimdi

Hep böyle olsa

Bir daha yaşamak zorunda kalmaz herhalde

Halinden memnun duruyor şu anlık

En başa dönerken

Bu bozmanın da tekerrürü şurdaki gibi

İnsan öyledir ki

Ağlamayı bile kıskanır bazen de,

Tutsaklığından şah damarının bile haberi yoktur

Çağrılarını anca tebessümler duyar

Tekrar tekrar gördüğünde insan

Anlar mı beni bilmem de

De si yok

Bilmiyorum