İlmihal

"Paçalardan akan kan nasibini bulmuş

Gözlerin kayıp giden feri efkara boğulmuş

Lafların ardı boş, içleri zaten pespaye

Gidenin arkasından küfür, kulağa hoş gelen çare

Ağzınla kuş tutsan nafile, kalpler med cezirde

Uykusuzluğun dinişi, gecenin sonundaki fecirde

Aşık şairin kalemindeki satır, yüreğindeki buğu

Çirkin yavrunun durulmasıyla olduğu hoş kuğu

Doğrulttuğu dikenin gülü, acısıyla dostunu bekler

Hali duvardan duvara savrulmuş, çıkar gelir bir er

Beklediği bir gülen yüz kehaneti işler demirle

Her başlangıcın son olduğu alemdeki gerçek bir emirle

Kirlilik sana işlemiş, büyüğüne ne yakıştıralım?

Papatyaları karaya bulamışsın, artık kime bakalım?

Soğuk mevsimi yaratan aklın çıktığı yer belli

Ters düz edince açığa çıktı şeytanın kör bedeli

Somutun mezarına çelengini bırakmışsın bugün,

Hürmet bir düğün, sevgi ise kendinden bir ödün

Gönül köprüsünün halatları kesilmiş yan kapımda

Aşağı bakmaya korkar oldum, alçak olsa da intiba

Bilirdim hep geleceği, mühim olan şimdiymiş

Yerdeki tek su bittiğinde gelecek vakit kimmiş?

Takdiri bırakmadıysam da kimseye, bende takat bitmiş

İtaat yalancı bir fakir, gönül kinci bir zenginmiş"