Kulağımda neşeli kara bi böcek Sesimin telleri hapsolmuş mutluluğuma Şöyle güzel bi bağırsam kimse duymaz gibi Kulağımda neşeli kara bi böcek Ağırlaşmış başım yastık Bu soğukta ceplerim ellerimi aramakta Yorgunluğumu dindirecek Etten bir duvardan fazlası da değil aslında Kulağımda neşeli kara bi böcek Bir ninli misali yatakta sallanınca Kaybolurum anılar atlasında Ama uyandığımda kafamda çalan plak Kuruyan dudaklarıma su çalmakta Kulağımda neşeli kara bi böcek Boş verlerle aram iyi galiba...

Kapı çalındı Küçük, biraz tıfıl, yaramaz O aşırı gülümsemesiyle gözlerini saklıyor Geçti, yeşil beyaz çiçekli elbisesiyle Bekliyor demezsin Altın sarısı gözleriyle ayaklarını dans ettiriyor adeta Bu sefer küçük sandalyesiyle gelmiş parlak, kırmızı Limon kokan turunç saçlarını annesi bu sabah örmüş Bekliyor, bekliyor yaşlı paltolu adam kalkacak Hiç oturmasa da kapacak o köşesini Paltolu da yorgun yudumladı son çayını Şapkasıyla selamladıktan sonra bizimkini ağır ağır Çıktı kapıyı kapatmadan...

Bir karanlık çökmüş üstüne Kör edercesine parlak Merak mı sendeki? Hoşnutsuz, sakin, vurdumduymaz Dut ağacı bulsan asacak gibisin Madem kararlısın neden bu çığlık Yoksa intikam peşinde misin? Belki tekrar duyarsın kuş cıvıltılarını Dostların serinletir kızgın tenini Usul usul gelir karanfil kokusu Rahatlarsın. Sabahın vasatlığından uykuna küsmüşsün Uykunun derini sana iyi gelir mi?