top of page
Ara

Varoluş Krizi

Şimdi bütün fırtınaları kopartacağım

Bulutların hepsini ağlatacağım

Damla olup yeryüzüne akacağım

Yer yüzlerinizi ağlatacağım

Herkesi, her şey için pişman edeceğim

Tanrıyı kendine küstüreceğim!

O bile, evet tanrı bile pişman olacak var olduğuna

Varsızlığını arzulayacak

Herkes, her şey yok olacak

Koku, o bile olmayacak artık

Ölümü değil, olmayanı ağlatacağım

Krizleri krizlere sokacağım

Gözyaşlarınızı silmek için ellerinize bile ihtiyacınız olmayacak

Çünkü bu krizi sırtlayabilecek bir gözyaşınız olmayacak

Damla olup yağacağım

Damlaları damlalarımla boğacağım

Benleri parçalayacağım

Kırılmadık ayna dünya bırakmayacağım

Kırıntıları bile parçalayacağım

Bir benden benler doğuracağım

Sadece ben olacak,

Var olan tek özne ben olacak

Şimdi benler var oluş krizini anlatacak.

İyi seyirler,

Tüm hastalıklı zihinlerin tadını çıkarın!

Bu bir varoluş krizidir

Tanrının bile ölüp ölüp dirildiği

Var olduğu için kendine küfürler ettiği bir kriz

Ve tanrı boğulur anlamın anlamsız denizlerinde

Ben oradadır;

Ben damlalarım, denizi oluşturan

Ben oradaydım ve tanrıyı boğdum.

Onun hıçkırıklarından oldum.

Tanrının gözyaşlarından olan bir damlayım şimdi

Bu bir var oluş damlası

Ve damlalar konuşmaya başlar;

Hadi Benler ıslanalım.

TANRININ VAR OLUŞ KRİZİ:

Olmuyor, içimde göğsümden başlayan bu acı bütün bedenime yayılıyor

Adeta her hücreme nufuz edercesine

Beni deli ediyor

Çılgına dönüyorum sigaramın her dumanıyla

Bir at kuyruğunun kendi üstüne konan sinekleri kovalaması gibi,

Bir o yana bir bu yana sallanıyorum

Ahenge kaptırıyorum kendimi

Adeta kendi kendime kırbaç vurur gibiyim

Olmuyor, yapamıyorum

Üstesinden gelemiyorum!

Basit sözler, sade kelimeler

Beni tekilliğe itiyor

İnsanlar hasta olduğumu düşünüyor

Evet, ben bir hastayım!

Hastalıklı zihnim var

Hep kendimden kaçıyorum,

Bedenime nufuz eden o acıdan kaçıyorum

Şimdi durdum! Doğduğum andan beri yürüdüğüm, attığım adımlarla bir adım mesafe katedemeğim yürüyüşün sonuna geldiğimi düşünürcesine durdum.

Şimdi öylece duruyorum…

İçimden hayata küfürler savurmak geçiriyor

Var olduğum için veya olamadığım için

Her şeye her kese küfürler yağdırmak istiyorum

Ama

Ama en çok kendime kızıyorum,

Kızıyorum!

Çünkü biliyorum!

Her şey sade ve her şey boş

Bu boşluğu dolduracak olan benim

Bu sadeliği yalnız ve yalnız süsleyecek olan benim

Şimdi küfür ediyorum kendime

Kendimi lanetliyorum; bu acıyı sonsuza dek çekeceğim, çekeceksin diyerek kendime küfürler edip kendimi lanetliyorum

Şimdi tekrar durdum…

Yazmak iyi geliyor

Yazabilmek

Ama bilmiyorum

Anlamıyorum

Nedenini bilemiyorum

Dert, sıkıntı bunlar boş

Ben her şeyi aştım,

Kendimin sınırlarına çoktan ulaştım

Ben, benimi göremedim.

Ben, Sen denilen şeye hiç erişemedim.

Bildiğimi sandım

Gördüğümü düşündüm

Hayal kurdum

Her şey ama her şey, sadece bir hayal

(Gökyüzü, bir ah, ve bir sigara!..)

Küfür, evet sade ve boş bir küfür ettiğim kendime

O halde ne?

Anlamaya çalışıyorum

Anlamak için yazıyorum

Fakat dönüpte yazdıklarıma bakamıyorum

Korkuyorum, kendi pisliğimden.

Kendimden korkuyorum!

Ayakkabası kışın yağmur suyuyla dolan çocuklar var

Okumak için babasından küfürler yiyip, annesinin dövülmesine göz yuman ve buna rağmen okula giden çocuklar var

Kirli suyla hayatta kalmaya çalışanlar!

Gökyüzünden düşen su tanelerinede bakın

Nasılda arzuluyorlar bir şeye ulaşmayı

Yer yüzüne olabildiğince hızlı çarpmayı

Herkesin bir amacı var

Ben anlamıyorum

Nedensizlikler arasında nedensizlik nedenini ilke edinen ben

Neden değer veremem hayata, sonu gelen güzel bir şarkı gibi

Bitsesede, şarkının kendisidir güzel olan

Aşk, sevgi bunlar benim için küfür gibi

Ahlak, tanrı bunlar benim için sade gibi

Ben ve sen bunlar benim için acı gibi

Şimdi tekrar durdum,

Halihazırda durduğumun farkındaydım elbet

Fakat ben yinede durmak istedim

O yüzden

Şimdi tekrar durdum

Ve küfür ettim, sanki ilk defa edercesine

Hayatım bir sankiydi

Ben ve sen bir sankiydi

Bense bu sankiyi anlamaya çalışan biri

Evet ne ben bir Ben, Ben sadece sankilerde biri

Bir kırbaç gibi sallıyordum kuyruğumu üstüme gelen sinekleri kovmak için

Tek yaptığım kendime zarar vermekti.

85 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

HASTANE

Naif Savaş

Yeşil -3

Comments


© Copyright
bottom of page