top of page
Ara

OLMAZ OLSUN BÖYLE ŞİİR

Toplanmışız ağaçlar altında

Berrak bir cam gibiydim rüyalarımda,

Vahşi ve kırılgan.

Kimsesiz bir yaşam kadar solgun ruhum

Sanki bir huzurdu kimsesizlik.

Kaplumbağalı kız tutarken şemsiyeyi,

Dayadım güzel gözlüye kalemi.

Gülerken biliyorsun

Yağmurun dindiğini

Bugün de kalabalıklar arasında yalnızız.

Ne yazacağımı bilemiyorum, GYT’yi seviyorum

Ah Notre, bu şarkıların gözü kör olsun…

“Işıklı yolun bitiminde, şemsiyeler altında

Isıtıyordu dostluğumuz bizi çatıda!”

Diye haykırdı İvan ve silkinip çekti tetiği

Ölümle buluşmak için o an…


Not: Bu şiir (?), 1 Kasım 2021’deki tanışma toplantısı ardından çatıya gidildiğinde yazılmıştır. Hatta çatıdan da çıkıldığında, bir üyenin sırtını masa olarak kullanmak suretiyle yazılmıştır. Her üye kâğıda bir – iki dize yazıp kıvırmış ve bu şekilde kimse birbirinin dizesini okuyamadan altına kendi dizesini eklemiştir. Sonuçta o gün yağmur altında, çatının önünde ve bir üyenin sırtında, bu kolektif şiir (?) doğmuştur…

12 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Hayaller

Bir Gece

Comments


© Copyright
bottom of page