top of page
Ara

Bir Şey Olmuş Galiba

En soluk şiiri yazdığım gün

Kuşkudan âzâdedir ki

Irktan ve hızdan

Sayan Dağı’ndan batıda

Batısında Demirkapı’nın

Tüm batılarında Taluyka’nın

O şiirin günü

Pişman olmaya delirir gibi elbet

Elbette evet dendiği

Saçların kokmayıp

Kimsenin saçının kimsece koklanmadığı bir zaman

O günde süren tat acı olmaya meyyal

Gecenin eli yarılmış

Elinde onun yarım bir çocuk

Anılınca ağır ağır söken gün

Söktü mü uçkunca kateden beni

O şiirin gününde

Sözüm çıkacak ki:

Bir şey olmuş galiba

Ve anneannemim gözyaşlarında mesela

Sırtımın duvara yaslanışı farklı mı bilmem

Hoyrat bir sırt değil bendeki

Parlak ve mermer fayanslar

Ve çimento yükleri onu en soluk güne yeter kılamamış

Tercihlere benzeyen sayfaları yırtarak

Getirmişse neyi yer demir gök bakır ölmeler

Uykudan kavgaya sabır kalmamış gibi

Uykudan kavgaya her yer kanlar içre

Böyler hallerden sızladığım

Sırtımın duruşunda bir farklılık sezecek gibi olduğum o gündür

Dedim o solukluk

Bir şey olmuş galiba


İnsanlara beyaz saçlar sunan bir şey

Soluktan kastıma benzeyen


Bir toplanışa varıyor yolumdaki fısıldaşmalar

Bu bir toplanış ki onda ilkin hain

Terli el, yumuşak kişilik var

Dövünen, isimsiz de

Olur ya erce davranılır diye bir kın da var onda

Boş durmasının sebebi,

Ki bu kalaba yerde bazı gözler sebepsizdir,

Kılıçlının bu kına muhtaç mı

Yoksa düpedüz taze bir can mı olduğunu görmek

Ve anlamak kılıcın kına hiçbir zaman konulmadığını

Tabii terli eller barut tutuyorsa tümden değişir bu toplanış

Seymen çocukları gelmez buraya

Hayli uzaktayız

Yakında ben gideceğim

En soluk şiiri belki yazmazdan önce


Hazır böyle toplandık derler insanlar

Hazır böyleyiz şimdi

Etrafta soluk çocuklar yürüyor salınarak

Ağızları halden hale giriyor madem ağlamamak için

Dudakları madem ki, eskiden kıvrıldıklarınca oynamayacak

Uyandıklarında ölüme şaşırarak uyanacaklar

Uyuduklarında aynı

Soluk günün bitimi

Olsa da olmasa da üzecek bu çocukları

Ve üzülmenin sadeliğiyle ve düzlüğüyle

Sancıyan yerlerinden kanaya kanaya

Artık çocuk olmayacaklar

O zaman neyi bekliyoruz ki der insanlar

Birbirimize suçlar yığdırmak için

Kendimizi bir cümlede kullanmamak için

Kılıçlar, kınlar, müsellahlar

Evet, bir şey olmuş galiba


Ama insanların meselesi değil bu şimdi

En soluk şiiri yazmam kimseyi değiştirmeyecek

Değişmek, tüm kalemlerin meselesi


Soluk gün, elimizin altında sanırlar insanlar ama

Aslında yardalarca uzakta bir anakarada

Ve gök nereye gidiyorsa o kadar ayrıdır insandan soluk gün

Elleri o günü bulmayı düşlemez bile

En soluk şiirse

Zaten haberleri yok, aklımda hürce gezinendir o

Beyazlığa karışmayacaktır sanırsam

Ve mübeşşir bir ele duyduğum hasret bittiğinde

Avuçlarımız arasında tutacağız onu

Ve bilecek, ben nasıl bir adamım

Nasıl bir ölüm kırıp geçirdi beni toprağa

46 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Siyah-5

Siyah-1

Comments


© Copyright
bottom of page